Zekasızlaşmak

0
200

Akılsız olmak istiyorum. Akılla hareket ederken sanki beynim uyuşuk, uyuyormuş; yok gibi…yargıları var, öğrendikleri, bildikleri hatta ezberledikleri. Akıl sürekli yaranmak istiyor kendisi gibi akıl ile yaşayanların olumlamalarına ihtiyaç duyuyor.Oysa zeka öyle mi ? Zeka yaratıcı, olmayanı olur yapan, hiç görmediklerini gören, bilinmeyen yollar keşfeden. Aklın içinde kalp yokken zekanın içinde kocaman kalpler  var.Sadece kendi kalbimi değil etrafımdaki herkesin kalbini farkedebiliyorum. Akılın arkadaşı ‘mantık’ ı da sevmiyorum? O da bir  taraftan kuralları tekrar ediyor bana. Bilmediğim yollardan çevirmeye çalışıyor . Yaşam zekasız olmaya doğru yol alıyor hergün. Her yerde  zekamızı kapıda bırakmamız gerekiyor. Yaratıcı olan, yenilikçi, başka olan oralara göre değil….Her sabah kapıda bırakılan  bir süre sonra çıkarken de yanına almamaya başlıyorsun tam da sistemin istediği gibi…Bilinen yoldan giden binlerce insan…başkalıksız. Zeka o kadar üzgün ki kullanılmıyor ; yaratıcılık denilen yaşamın rengi kayboluveriyor.

Zaman içinde iyice sindirdiğimiz akıllı yaşamı çocuklarımıza da öğretmeye başlıyoruz. Yaratıcı zekalarını alıp; akıllı yaşamı öğretmeye çalışıyoruz? Neden mi bu dünyada yaratmaya izin yok. Unutmuşuz zaten zeka ile yaşamayı. Oysa yaratmak öylesine keyifli ki kimseye birşey gösterme ihtiyacı yok. Bilinir olma, takdir görme, gösterme, …..hiçbiri yok. Sadece kendisi için yaratıyor,keyif almak üzere…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here