Yaşam bir iş projesi değildir.

0
274

Hedeflerimiz var. Bazılarımız kağıtlara yazdık, bazılarımız fotoğrafları kestik hedef panoları yaptık kendimize. İş yerinde her ay tuturmaya çalışılan rakamlar, ulaşılması gereken satışlar, tamamlanması geren işler. Çok profosyonel görünüyor değil mi? Planların tamamı hazır. Neler yaşanacak? Hangi ayda satışlar ne kadar artacak ? Masraflar nerede yükselecek ,önlemlerimiz neler olmalı? İş hayatı için planlı olmak, bunları tutturmak ve hedeflere ulaştırmak insana başarmışlık hissi veriyor. Burada hiçbir söyleyeceğim yok. Benim derdim özel hayatta ‘bensizleştirdiğimiz’ hedeflerde. Bizler özel hayatımızdaki hedeflere koşarken unuttuğumuz o kadar derinlerde temel bir hal var ki. ‘Ben  ihmali’. ‘Bu sene 15 kilo vereceğim ve 75 kilodan 60 kiloya düşeceğim’. Hedef tanımlarına uyuyor; net , ulaşılabilir, yazılı , analitik. Hedef iyi de ben bu hedefi gerçekleştirmek istiyor muyum? Kilo vermeyi ben mi istiyorum? Dış sesler mi? Yaşam planlarını iş planı gibi yapamaz insan çünkü yaşam akışkandır, değişkendir ve onunla beraber insanda değişir. Değişimi kabul ederek yola devam etmek  huzur verir. Aksi halde iş hayatının devamı olan yaşam planları insanı sadece daha büyük bir kıskaca sokar. İş hayatındaki ben ile hayatın tam içindeki ben i biraz ayırmak ve sınırları koymalı.

Bir gün gelip hayatı algılama yolculuğuna çıkıldığında şaşırmamak için iş planı ile aşk planını ayırmak şart. Aşkı kim net olarak planlayabildi ki bizler planlayalım sonra hayaller yıkılıp özel yaşamdaki mutsuzluklar filizleniveriyor. Kısaca şudur  diyeceğim YAŞAM BİR İŞ PROJESİ DEĞİLDİR. AYIRMAK GEREKİR AŞK İLE İŞİ.


CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here