Yarınları merak ediyorum

0
285

Çok bilmek çok yanılmak aslında. Bırakamamak,endişelenmek,risk alamamak, düşünmek dur durak bilmeden. Oysa ‘cehalet’ ne muhteşem histir de bizi terkedeli yıllar olmuştur. Bu nedenledir ki çocukları güvenlikli koltuklara oturtur, emniyet kemersiz hareket etmeyiz; mahalledeki okula göndermek yerine tüm şehirde okullar ararız. Azıcık kızıp sinirlensek sorgulamaya başlarız ruhu nasıldır şimdi? Acaba duygusal dünyasına ne izler bıraktım diye. İlkoklulun ilk günü dışında okula yürüyerek gittim; kendi başıma. Boynumda anahtar dönüşte evde oturup ödevlerimi yapardım. Düşündükçe inanamıyorum. Etrafımda 10 yaşından büyük karşıdan karşıya geçemeyen çocuklar var. Korkuyoruz; başına birşey gelecek diye. Ailem hiç korkmamış mı? Özgürlük diz boyuydu bende. Ereğli’den ayrılıp üniversiteye gidince inanamadım etrafımda olanlara. Çocuklar 19:00 da eve girmek zorundalar. Bana da babam 24:00 derdi yazları ama zor olurdu saati tuturmak. Küçük kentin etkisi fazla tabii ama bizim çocuklarımız ne olacak bu büyük kentlerde? Minibüste para iletmekten, otobüste yaşlılara yer vermekten, sokakta yürümekten bir haberler. Kısaca ‘hayatın dışındalar dışında’. Güvenlikli sitelerin, steril okulların çocukları bizimkiler. Çok merak ediyorum çok…..yarınları….

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here