İmza:Karın

1
351

Geçenlerde İmza:Kızın isimli bir kitaptan bahsetmiştim. Sevdiklerimize onlar için neler hissettiğimizi yazmak ne harika bir his. Davranışlarda göstermek evet ama bazen yazı çok daha etkileyici oluyor. Sadece karşımdaki için değil ben de hislerimi ayrıca farkediyorum. Bu hafta oğlumun yastığının altına, kalem kutusuna, montunun cebine küçük notlar bırakıyorum. Dün bana ‘anne heryeri aradım başka not var mı’ diye sordu. Soruyu sorarken yüzündeki keyifli gülümsemeyi tanımlayamam. Dün eşime yazdığım mektubun birkaç satırını paylaşmak istedim sizlerle. İmza:Karın kitabı için yazdım. Yazarken daha çok farkettim onu….Yazarak fark etmek, fark yaratmak umudu ile….

…….

Birbirimizi geç bulduk. Kimbilir ne kalp kırıklıkları ile başlamıştık bu aşka ama hiç bilmedik diğerlerini; anlatmadık, anlattırmadık. Öyle gerekiyordu belki de; olgunlaşıp özgürleştikten sonra evlenmeliymişiz biz. Seninle hala huzurlu, hala aşk ile olmamın en önemli nedeni işte bu ‘ruhumun özgür olma halleri’. Erkek dünya; törpülemeyi sever, başkalaştırmayı, benzetmeyi yada uyumlandırmayı. Oysa sen beni hep ‘ben’ gibi sevdin. Tüm hayallerime yol arkadaşı oldun. Çılgın kadının keyifli eşi olarak evliliğimizin 7. yılında tekrar gelinlik giyip ailece fotoğrafçıya gidip bütün gece Beyoğlu sokaklarında gelinlikle dolaşmamı keyifle karşılayıp elimi  tutun. Oysa bilirim senin semtlerin değildir oralar. Sevmezsin düzensiz, karmakarışık, bilinmeyen yaşamları. …………..

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here