Hüzün de Tören de küçük yerde güzel.

0
194

Küçük yer insanıyım ben. Hüznü de coşkuyu da küçük yerde yaşamayı öğrendim. Plansızca gittik Bodrum sahilindeki Atatürk anıtına. Herkes oradaydı tam denizin kenarında. Küçük , samimi ama hüzünlü bir sabahta buluştuk saat 09:05 de sirenler çalarken; tüylerim diken diken oldu. Ben okul bahçesindeki törenleri sevmiyorum. Kalabalık olmalı törenler, herkes orada olmalı. Tören hazırlığında olanlar da yoldan geçenler de. Törenler hayatın içindedir ve sadece hesaplayanlar dahil olmamalıdır. Hayatın içinden, herkesin kalbi ile katıldıkları gerçek törenler vardır ya işte ben onları sevdim. 23 nisanlarda sokakta yürürken kağıt çiçekler atmayı; 29 ekim lerde ayaklarım, ellerim buz kesercesine donmayı; 19 mayıslarda güneşin altında gösteriye hazırlanmayı öğrenerek büyüdüm. 10 Kasımları anmak için aylarca hazırlandığım  ve küçücük bir hatada dünyam yıkılmiş hissettiğimi  asla unutamam. Burada yine aynı konuya geliveriyorum. Kalbe dair olanı güzel oluyor herşeyin. Hüzünle sarılmayı da kalpten , sevinçle coşmayı da kalpten yaşamalı insan. Hisleri için bir örgütün parçası olmaya gerek yok ki. Nasıl geliyorsa  içinden öyle işte …..bağırmak mı, ağlamak mı, sesizce oturmak mı, çığlık atmak mı? Kimin hangi duyguyu nasıl yaşayacağını asla anlayamazsınız. Fakat şu bildiğim bir gerçek ki nasıl yaşanırsa yaşansın şu küçük yerlerdeki duygular ;  kalbin tam da orta yerinden.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here