Gündoğumu Heyecanı

1
229

Çok soğuk.Şu yaz gününde bu kadar soğuk olur mu ?Üzerimdeki kar montu kifayetsiz saat 04:30 tırmanıyoruz Nemrut’a.Patika yolda hiç ışık yok ama fenere de gerek yok. Yıldızlar o kadar çok ki ışıldıyor yollar …’zaten birazdan şafak sökmeye başlar.’En son ne zaman gün doğumunu farkettim?Hep üzerime doğuruyorum güneşi öylesine muhteşem bir sahne ki hergün neler kaçırıyoruz? Sabah tırmanışı çok daha kolay bir gün önce ‘batı terasından’ güneşi batırıp dönmüştük ;şimdi biliyorum ne kadar kaldığını . Bilinen herşey endişheleri öldürür….süprizleri de tabii.

Hafif bir rüzgar var adeta tırmanmama yardımcı oluyor,ittiriyor arkamdan….

Herkesin üzerinde bir battaniye genç yaşlı bu muhteşem manzara için tırmanıyor. Güzellikeri kaçırmıyor insanlar her nerde olursa olsun buluveriyorlar heyecanla.

Heykellerin üzerine vururken güneş; kendimi ,gölgemi görüyorum üstlerinde…bir türlü kurtaramıyorum gölgemi heykellerden .Farkediyorum  o an gün hergün yeniden bambaşka doğuyor ve milyonlarca sürpriz sunuyor bizlere…sadece kaçırmadan dokunmak

gerekli güne….hergün yeniden doğuyor ….her ne olursa olsun yeniden yeniden ve asla bir öncekini tutmuyor bir sonraki gibi olmayacağını da bilerek.Doğarken bilmiyoruz bize ne getirecek işte bu nedenle çok heyecanlı hergünün başlangıcı….

1 YORUM

  1. Soğuk her zaman soğuk kış günlerinde dokunmuyor insana…
    Güneşin gökte asılı olduğu pırıl pırıl bir günde, yalnızlığın gölgesi bazen öyle bir düşer ki güne… Karabasanın soğuk eli dört yandan sarılır insanın boğazına. İşte öyle anlarda bir dost nefesi rüzgar olur iter insanı ta en zirveye… Sevgiyle, saygıyla…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here