Fotoğrafımı çeker misin?

0
223

Arzu Ateş, doğum fotoğrafçısı. Ben de yeniden doğuyorum. Beni çekmez mi? Anlaştık. Galata’da yapacağız çekimi. Makinamı alıyorum  yanıma ,ne yapacaksam? Önce birer kahve , kahkaha atmaya başlıyoruz hemen. Arzu,arkadaşım; çok eskilerden Ereğli’den. Biz kopmayı bilmeyiz sıkı yapışırız birbirimize. Ereğli’nin öğrettiği  budur. Hepimizin kocaman kalbi vardır.

Çok heyecanlıyım mümkün olduğunca geciktirmeye çalışıyorum. Arzu her makinasını çıkardığında ‘dur şimdi’ diyorum. Kahveler bitiyor , çay söylüyorum. Neden mi? Poz vermeyi bilmiyorum. Öğrenmek öyle uzun sürmüyor…İçinden geldiği gibi işte. Arzu hem objektifle hem benimle uğraşıyor çok gülüyoruz çok.

Kendimi o kadar özel hissettim ki bugün objektifin karşısında. Meğer poz vermek fotoğraf çekmekten çok daha iyi geliyormuş insana.Özgüven patlaması halleri.Eskiden her yıl fotoğrafçıya giderdik ailece. Dijital çağ bu işte, mertlik bozuldu. Milyonlarca fotoğrafımız var hepsi bilgisayarda, dokunamıyoruz bile.

Poz verirken benden başkası yok etrafta. Boynunda fotoğraf makinası ile gezen turistler de çekiyor beni. Arzu nerde mi? Yerde, havada, parmak ucunda, sandalye tepesinde. Bana dair, benim için,sadece benimle iki saat. Çok özelim çok….Hepimizin üçüncü göze ihtiyacı var. Sonuç nasıl mı? Bence ŞAHANE. Sizce?

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here