Eşsizlik

0
227

Herkes eşsizdir. Sadece sürüler içinde ‘aynılık’ hissi verilebilir . Bazen evdeki iki çocuğa bile birbirlerinin aynısıymış gibi davrandığım oluyor. Eşsizlik kendinde olan bir durumdur başkalarının hissettirdiği değil.Başkaları hep aynılık hissi vermek üzere kodlanmışlardır. özel hissettirmeyi bilmeyiz. öyle davranılınca eziliveririrz , görmedik ki? Hep algımız aynılık üstüne.Kurumsal hayattan çıktığım ilk günlerde çok düşündüm. Devam edebilirken neden bu karar? Konfor mu battı? Şimdilerde kavrıyorum ‘herkes’ değilim. Herbirimizin ruhundaki dinamikler diğerinden o kadar farklı ki. Yaşanan an; farklı bir dokunuş aslında tenlerimizde.Kimisine ürperti veriyor, kimisine yumuşaklık, kimisine dayak. Şuna inanarak buluyorum doğru yolu.’Bunlar benim değişkenlerim. Şimdi böyle hissediyorum ve istiyorum. ‘ His’ denilen şey bazen o kadar uzağımızda kalıveriyor ki insan olma halinin en doğal meshelesi iken yoklaşıveriyor. Sadece görünenle ilgilenmeye başlıyoruz. Görünen de insanı beslemiyor ki; sadece gözü besleyen sonunda kalıcı olmuyor işte..Bitiveriyor ….Çok güzel bir kadınla evlenmek gibi ruhu beslemiyorsa boşanıyorsun. Eşsizlik hali de bu işte ruhun kendisi, bedenim eşsiz….eşli gibi davranıyoruz ama aynılaştırmak kolay oluyor . Sınıflandırınca bitiveriyor herşey. Biterken başlıyor aslında problemler ….Sınıflamayı somut dinamiklerle yaparken; soyut farkındalığı görmezden geliyoruz. Asıl başkalık tam o noktada yatıyor. Yukarıdaki sınıfta ama farkında olmayanlarla yaşam devam edemiyor. Sınıfsızlaşıp….farkında olabilecek bir dünya için…..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here