‘Dön’ dedim.

0
319

Değişiyorum. Bazen bunu öyle net gözlüyorum ki. Konuşan ben miyim diye düşündüğüm oluyor. Kardeşim 2001 yılından beri Londra’da yaşıyor. Ben önayak oldum gitmesi için. Üniversiteyi okuduktan sonra İngilizcesi’ni geliştirsin diye. Yapamadıklarımdandır. Ben de koşup gitmek için dönmüştüm Londra’dan 1993 lerde. Gidemedim tekrar. Transfer ederiz ya kendi yapamadıklarımızı çocuklara, kardeşlere, eşe,….Orada kök saldı, evlendi, çalıştı, dostları var. Çocuğu yok. Belli ki daha fazla köklenmek istemiyor orada. Dün konuştuk. ‘Dönme vakti geldi’ dedi. Araya ingilizce kelimeler sokuyor konuşurken.’No reason to live’ (yaşamak için neden yok) burada diyor. Ailesini görmek için planlar yapıp aylar önceden bilet alması gerekiyor. Bayramları hatırlamak için çaba harcıyor, arıyor tüm büyükleri…Oysa ziyaret etmek istiyormuş. Çocuklarımı görmeyeli neredeyse 3 yıl olacak. Telefonda ne kadar nereye kadar paylaşabiliyoruz ki hayatı. ‘Dön’ dedim. Üniversite mezunu, yabancı dil bilen, çalışkan, istekli, motivasyonu yüksek bir çocuk. En fazla ne olur ki geri döner tekrar  o ülkeye . Şimdi deneyimlemeli, görmeli ülkesindeki hayatı, dinamikleri. Bıkmış ırkçı yaklaşımlardan. ‘Senin orjinin hangi ülke’ denmesinden. Bundan bir yıl önce benimle aynı konuşmayı yapsaydı oralarda kalması  konusunda saatlerce konuşurdum. Hayat öceliklerini belirlemeli insan; sonra harekete geçmeli.Onun önceliği biz mişiz anlayamamışım.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here