Akışa Bırak

0
272

Deniz otobüsündeyim. En son ne zaman binmiştim hatırlamıyorum. En önde oturuyorum. Meğer bugün lodos varmış. Anlamak pek zor olmadı.Koca deniz otobüsü öyle sallanıyor ki anlatamam. Yanımda oturan kadın Virginia Woolf okuyor. Şu ortamda biraz ağır tabii. Zaten beş dakika içinde bırakıyor.’Sık binmiyorsunuz galiba’ diyor bana.

Anlaşılıyor sanırım yüzümün renginden. Bu arada sallantı devam ediyor artarak. Gözümü kapatıp farkediyorum. Direniyorum ben sarsıntıya. Bırakmıyorum ki kendimi sallanıp durayım. Direnç iyice arttırıyor sallantının şiddetini.Her yerde olduğu gibi ‘direnç yaşanan halin şiddetini arttırır.’ Öğreniyorum. Gözümü kapatıp bırakıyorum kendimi sallantıya. Zevkli hale geliyor yavaşça.

Zaman akmaya başlıyor hızla. İşte geldik. Direnme….Akış götürüyor da bir alışabilsek. Fakat herşey farketme yolculuğunda anlaşılıyor. Tıpkı fotoğraf banyosu gibi. Görüntü kağıda ağır ağır geliyor. Solusyonu kağıt emdikçe….

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here