Ailemi Özledim

3
409

İmza: Kızın kitabı, Bodrum ziyaretleri,…

Bizim ev

Ailemi daha çok düşünür oldum.

Aile derken; büyüklerim….

Üniversite okumak üzere ayrıldığım baba evinde, sadece bu yaz 3 ay zaman geçirebildim. Annem ve babam o kadar değişmişler ki alış-veriş yaptığımız konular, sohbetlerimiz yaşam bakışımız değişmiş hem de çok. Ben bunu hiç farketmemeişim.

 

Eskiden hayat için, hedefler için uzaklaşmak gerektiğine inanırdım. Şimdilerdeki düşüncem; çocuklar aileye yakın olmalıdır ve çocukluk yıllarındaki paylaşım şekil ve kimlik değiştirerek devam etmelidir. Devam ediyor  tabii ama ne kadar yoğun? Uzaklardaki telefon sesleri ,skype konuşmaları içten bir sarılmanın yerini tutar mı?

Dertleri, mutlulukları paylaştığımız hiçbir yer, hiçbir kalp annenin evini ve yüreğini tutmuyor işte. Dostlarımızla aramıza giren zaman ailemizle de aramıza girdi isteyerek, istemeyerek. Zaten bizimle olan ve arkamıza baktığımız her an orada olan büyüklerimize daha fazla zaman vermek dileği ile…Onlar için de sadece bugün var, yarın sevgi ile sarılmak için geç kalmış olabiliriz.

3 YORUMLAR

  1. sevgı ıle sarılmak ıcın gec kalmıslardanım,cok sevdıgım halamı kaybettım ve altı aydır yanına gıdememıstım,hergun aklımdan gecerken ,ıstanbulun yogunlugundan hıcbırsey yapamaz oluyoruz.ama oldugu gun butun ıslerı bırakıp gıdebılıyoruz ıste.

    • Zeynepcim;

      Hepimiz aynı durumda değilmiyiz ki…. İnan olsun bu durumunda bir alternatifi olsa yine erteleriz. Adı üstünde son görev…. Allah sabırlar versin…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here