Bir süreliğine, dozunda…

0
258

kendinle dozundaBazen suya dalarsın; sesizlikte, nefesin yetse daha fazla oralarda kalmak istersin ve aniden biter ciğerlerindeki oksijen, çıkarsın hızla su yüzündeki  yaşama….Ormanda yürürsün;  sadece sesizliğin sesi, rüzgarın ıslığı, yaprakların şıkırtıları; hep orada kalmak istersin ama karanlık olunca ürkersin dönmek istersin…Dönme dolaba binersin yükseklerden seyre dalarsın aşağıdaki minicik şehirleri; ne ses vardır ne seda yüksekliktir tek konu saatlerce uzaklarda öyle kalmak istersin ama canın ister sonra aşağıdaki şehirlere dokunup, insanlarla kucaklaşmak. İşte böyledir kendinle kalmak ….Bir süreliğine, dozunda…Uzun süre sadece kendiyle yapamıyor işte insan, istiyor bir sevgili, dost, aile…Rabinson bile Cuma olmasaydı kalamazdı o adada onca zaman.İnsana önce kendi gerekli, kendiyle olmak, kendini eylemek, kendiyle huzurlanmak…Sonra sevdiklerine koşunca ancak kendiliğinin keyfine ulaşabiliyor.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here