Uyumuna Kurban

0
91

Hayat değişiyor; ben de tabii…40 yaş değişim yaşıdır ya…İşte tam bu noktada değiştiriverdim herşeyi. Şimdilerde çılgınlar gibi çalışan kadın yok. Çalışıyorum hem de çok keyifli ama dozunda…Vaktim de yok aslında. Kendimi Almanca öğrenmeye verdim. Fena gitmiyor. Halk Eğitim Merkezi’ne gidiyorum kursa. Tam bir ülkelerarası ortam…Bazıları İngilizce de bilmeyince; gözüne kaşına konuşmak zorunda kalıyorsun. Haftada  bir gün kursu asıp resim yapmaya gidiyorum. Bence herkes denemeli. Hiçbirimiz muhteşem değiliz her konuda olduğu gibi ama kalbinin tuvale yansıması bambaşka bir his…Kelime yok bunun tarifine.

Alış verişi ben yapıyorum. İlk geldiğimde saçmalayan beynimle krem peynir ile yağı ayırt edememiştim. ‘Kal gelme hali’ geçti tabii ki artık. Boş pet şişeleri geri dönüşüme atmak, çöpleri  çöp gününde evin önüne çıkarmak, odaların toplanması, bahçenin sulanması, sofra hazırlığı, çimlerin biçilmesi gibi konularda aile fertlerinden destek alsam da onun dışındaki tüm operasyon bende. Yapılacak işler listesi asla azalmıyor. İşin güzeli yardımcımız olmadığı için herkes evde alışık olmadığı kadar çok çalışıyor.

Mümkün oldukça yürüyüş yapıyoruz bağlarda…Bisiklete hiç binmediğimiz kadar çok binebiliyoruz..Komşularımız çok şeker ama Muhtar olmayı henüz düşünmüyorum. Uyumlandık mı? Evet.  Değişime uyum ne güzel bir yetkinlikmiş ve değişim nasıl bir enerjik halmiş insana…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here