İlkokul dörtten beşe geçtiğim seneydi karne hediyesi kırmızı bir Pinokyo bisiklet alındı bana. O zamanların en büyük hediyesiydi sanırım. Ne uğraştılar bisiklet öğretmek için.... Ereğli'de oturuyorduk o yıllarda. Lojmanların içinde bisiklet kullanılabilecek yollar vardı. Galiba çok da araba yoktu ;1985...
Bazen yaşam duruverir….Planlar, düşünceler, kahkahalar hepsi durur…..Telefonum çaldı sabah saatleri. Akşama misafirim var hazırlık yapıyorum ellerim patatese bulanmış; Almanya da sofralar patatessiz olmaz. Okuldan arıyorlar sekreter bir maildan bahsediyor. Ben oğlumun seçimli sanat dersi ile ilgili olan maili anlatıyorum. 'Bu...
Sonbahar ne güzel mevsimmiş de ben hiç anlamamışım yıllardır. Nasıl anlayacağım ki İstanbul da Belgrad Ormanı'na gittiğimiz günler dışında etrafta doğru dürüst ağaç mı görüyorum ki? Ormana gitmek için trafikte geçirilen saatlerden bahsetmiyorum. Çocuklar da sonbahardan itibaren eve kapanmaya başlıyorlar...
Benim oğlum Türk Eğitim sistemi ile yoğruldu. Hep ödev, tam ödev ve hafta sonu anasınıfından beri ödevi var. Şu anda hafta sonu ödevi olmaması haline alışıyor. International School ödev vermiyor hafta sonu. Öğretmeni okulun CEO su. CEO nun ne...
Yarın sabah okulun ilk günü….Çocuklarım çok heyecanlı biz de tabii. Herşey bambaşka almanca konuşan ülkede İngilizce eğitim alacaklar. Bu yıl dördüncü sınıfa başlayan oğlumun ders programında sadee İngilizce, Almanca, Matematik ve Müzik dersi var onun dışında hiç bir şey...
Yaşam değişiyor….Ben de….40 doldu ve bu sabah yeni yaşıma uyandım. Hava serin ama olsun çayım sıcak. Kendime söz vermiştim tekrar yazmaya başlayacağım …Yeni hayatta yapacaklarım var ve her zamanki gibi başarı isteğim . Şükürler olsun kendimi fark etmem için...
Geçenlerde yazmıştım. Şu sıralar bir Almanya macerası içindeyiz....Kış tatilini bahane ederek Almanya yaşamına kısa bir 'merhaba ' demek için geldik. Çocuklarla kısa ama gerçek bir tatil yapma hayalim var. Annelik, ev hanımlığı, gezgin olarak  bambaşka bakış açılarıyla bir tatil....
İkinci çocuk olmak halini kızımı gözlemledikçe fark ediyorum. Ben önden giden, sorumlu olan, ailede yol açan, ideal olan, endişhe eden, merak edilen birinci çocukları temsil ediyorum. Oysa ikinci bebek;  önden açılan ailenin öğrendiği yolda devam eden bir yaşam...Annenin hamileliğinden...
Bazen içimden başka bir ben çıkıveriyor. Tam zıttım. Hiç ben gibi değil; aslında ying yang gerçeğini kendimde tanımlıyorum. Dışadönük değil o; çok içinden konuşmuyor sadece gözlüyor , dinliyor...Görüntüde değil anlamda, konuda değil kahramanda, hayat koşturmasında değil uzaklarda, kahkahada değil...
Annelik sadece bir gün değil heran benim sözlüğümde. Yaşamın en zor hali sanırım anne olmak. Bakıyorum da annelik şanslarıma; heran şükretmem gerekiyor.... Şans 1:İstediğim zaman çocuk sahibi olabildim. Şans 2: Hamileliklerimin her ikisi de oldukça rahat geçti. (Ben de rahat algılamış...
0BeğenenlerBeğen
1,100TakipçilerTakip Et
99TakipçilerTakip Et

POPULAR POSTS